6 augustus 1999

6 augustus 1999, vandaag precies 12 jaar geleden, was een vrijdag. Ik was een ukje van 11 en een paar maanden, en was door het dolle heen, want ik mocht voor het eerst mee naar de harmonie. Ik durf te wedden dat, als ik nooit naar de harmonie gegaan was, ik nu geen muziek zou studeren. Hoe laag ons niveau ook is, hier heb ik geleerd hoe leuk het is om samen muziek te maken. Die ene 6 augustus staat voor altijd in mijn geheugen gegrift.

Ik weet nog precies welk het eerste stuk was dat ik ooit gespeeld heb. Vreemd, want meestal herinner ik me absoluut belachelijke dingen, zoals welke kleren ik op dat moment aan had. Maar het had voor mijn part naakt kunnen zijn, ik herinner me enkel en alleen dat stuk: Laurel Mountain Overture van Douglas Court. Het hoofdmelodietje met de syncopes dat de klarinetten in het begin spelen herinner ik me al die jaren later nog altijd. Af en toe komt het eens naar boven bubbelen en zing ik luidop: fa do fa mi-i fa sool la sol fa so-ol fa mii fa  fa mi-i re sii doooooo etc.

Het toppunt is, morgen, precies 1 dag na mijn 12-jarig lid zijn, spelen we opnieuw de Laurel Mountain Overture op een concert. Ik voel me even weer dat 11-jarige meisje met de grote klarinet.